Na 3 erge warme en lange trainingsdagen binnen, mochten we zondag eindelijk naar buiten. Wij dachten, zondag morgen 11.00 uur, wie staat er dan al op de festivalplaats. Het festival was toen al 3 tropisch warme dagen aan de gang, en de meesten zouden dan wel redelijk afgepeigerd zijn en in een van de ontelbare tenten op een luchtbed aan het uitslapen zijn.

Maar zo ging het niet. Bij de geluidstest waren de meeste bankjes voor het podium al gevuld, en bij het uiteindelijke koncert voelden wij ons even een heel klein beetje popsterren. Het veld was inmiddels volgelopen en zag er namelijk zo uit (klikerdeklik):

Er stonden net zoveel mensen aan de linkerkant (niet op de foto te zien) en een voorzichtige schatting van een van de backstage mensen zei : 10.000 toeschouwers. Het was allemaal te hectisch om er al te zenuwachtig van te worden. We traden een uur op, en het voelde als 10 minuten. We hadden er nog wel een paar uurtjes willen blijven staan. Het publiek was enthousiast, en dat was iedereen op het podium ook. Gek, maar leuk om het geheel nu eens van de andere kant te bekijken, notabene van het podium waar de helden vrijdagavond nog stonden te spelen.

Dit was het 3 dagen indoor zweten meer dan waard geweest.