Koninklijk drama

Ja sprookjes kunnen inderdaad slecht aflopen, dat had H.C. Andersen ook al door. Denemarken weet het nu ook, Prins Joachim en Prinses Alexandra gaan scheiden. Dat nieuws hakt er hier flink in (de tabloids smullen), vooral omdat ze 2 kleine kinderen hebben. Maar men kan zich af vragen of het uiteindelijk niet beter is voor de kinderen, als pa en ma blijkbaar al een lange tijd niet meer met elkaar overweg kunnen. Het schijnt dat Joachim een echt feestbeest is geworden, en meer tijd Kopenhaagse cafe’s rondhangt dan dat ie thuis is.

De discussie gaat nu over het feit of dit het koningshuis gaat schaden, ik denk zelf van niet. Het is allemaal een stuk opener gegaan dan bijvoorbeeld de scheiding van Charles en Diana. Het wordt wel een rare situatie als Alexandra besluit naar het buitenland te verhuizen, haar 2 zoons blijven nl. officieel in de lijn van de troonopvolgers.

Nou u bent weer helemaal bij.

Op weg naar Bornholm

Het is weer tijd voor het jaarlijkse najaarsweekend op Bornholm. Nu ben ik niet zo bijgelovig,maar vorig jaar precies in deze tijd toen ik ook het weekend op Bornholm zat werd ik opgebeld en ontslagen. Laten we hopen dat het weekend dit keer wat rustiger verloopt.

De trein gaat morgenochtend om 8.00, eerst naar Kopenhagen, daarvandaan met een binnenlandse vlucht naar Rønne op Bornholm. Buiten het seizoen rijden de treinen een stuk minder regelmatig, en het was niet anders te plannen. Zondag weer terug met de trein. Misschien komt er nog wel een krabbeltje voorbij hier de komende dagen.

Nu moet ik eerst nog even landen en mijn tas maar eens pakken, het is pas 00:44 dus geen stress.

Het concert was zoals verwacht weer fantastisch, met een gastoptreden van mijn favoriete vioolspeler Harald Haugaard. Genieten !

Na honderden concertfoto’s van o.a. tv-2 ben ik het concertfotograferen nog steeds niet zat. Het spelen met het licht op het podium blijf ik een leuke bezigheid vinden. Soms is een foto mooi door de dingen die je niet ziet:

TV-2, Århus Universitet, 16. september 2004
TV-2, Århus Universitet, 16. september 2004

Een prettig weekend maar vast.

H.C. Andersen I

Over 198 dagen is het 200 jaar geleden dat H.C. Andersen werd geboren. Dat wordt groots gevierd hier in Denemarken, met een internationale website met ook een een nederlandstalig portaal.

In het jubileumjaar 2005 zullen er een groot aantal culturele arrangementen plaatsvinden in Denemarken, in Odense waar H.C. Andersen ooit geboren is, en ook in ?rhus waar de jaarlijkse feestweek in 2005 het thema Avontuur heeft gekregen en waar ook zeker aandacht besteed gaat worden aan H.C.. Ook zullen er evenementen plaatsvinden in vele andere landen in de wereld.

De bedoeling van dit jubileum jaar is om zoveel mogelijk mensen (groot en klein) te laten kennismaken met het werk van en de persoon achter H.C. Andersen. Hiervoor zijn er over de hele wereld H.C. Andersen ambassadeurs aangesteld, in Denemarken bijvoorbeeld gerespekteerde actrices en toneelspeelsters, maar de rij ambassadeurs bevat ook namen als zangeres Suzanne Vega, acteur Harvey Keitel, actrice Susan Sarandon, de Australische atlete Cathy Freeman, de legendarische voetbalspeler Pel?, formule 1-rijder Giancarlo Fisichella, en voetbalspeler Paolo Maldini.

Er zijn ook 3 nederlandse ambassadeurs : Freek De Jonge en Ivo de Wijs begrijp ik goed, maar Daphne Deckers ?

HP Deskfraud

Hoe groot is de kans dat én de zwarte én de kleurencartridge van mijn inktjet printer op precies hetzelfde moment leeg zijn ? Dat zijn ze namelijk in mijn printer. Ik heb geprobeerd om een van de 2 de vervangen door een nieuwe maar het “Cartridge leeg” lampje bleef branden. Pas na het vervangen van beide krengen ging het lampje uit, en doet de printer het weer.

Volgens mij zijn het een stelletje boeven daar bij HP, want ik geloof er niks van. Als ze nou nog goedkoop waren die cartridges …

Korrillaz

Ik had niet eens tijd om zenuwachtig te worden, want dinsdag belde ik en woensdag moest ik komen. Ik was iets te vroeg en wachtte in de wachtruimte. De wachtruimte was een soort dans/balletruimte met veel spiegels. Ik probeerde te horen wat er in het lokaaltje naast mij gebeurde. Ik hoorde klappen en stampen. Mmm, gek.

Het meisje voor mij kwam naar buiten, ze zag er opgelucht uit. Ik ging naar binnen. Er stond een piano en de jury was er. Ik moest wat toonladders beklimmen en weer afdalen. Ik moest Lean On Me voorzingen, zonder tekst maar met Yeah Yeah Yeah en Lululu op de melodie. Ik moest klappen en stampen (aha!) om mijn gevoel voor rytme te testen. Toen moest ik naar buiten, en de jury zou na kort overleg haar oordeel vellen. Ik werd naar binnen geroepen, werd in het hokje “eerste Alt” gestopt en nu ben ik dus officieel lid van Korrillaz. Korrillaz, een rytmisch koor dat top of the pops hits zingt en 2 keer per jaar optreed. Stoere naam hè Korrillaz (orig), vind ik wel tenminste.

Morgen is eigenlijk de eerste keer, maar aangezien ik naar de 53ste keer moet, wordt de primeur een weekje later. Nu is het tijd voor zangles.

Taperdetap

Na een omrokering hier op kantoor zit er nu een andere kollega bij mij op de kamer. Da’s even wennen. We zaten hier al met zijn 2’en, maar mijn kamergenoot is er nooit, dus eigenlijk had ik het hele kantoor voor mezelf. Best luxe.

Nu hoor ik best veel muziek tijdens mijn werk, en om de rest van mijn collega’s niet te veel te storen (de deur staat open), gebruik ik een koptelefoon. Dus da’s geen probleem. Het probleem is dat ik klachten krijg over herrie van meestampen, pennentikken, ratelen, vingerknippen en alle mogelijke andere geluiden die ik produceer als ik naar muziek luister. En dan zing ik nog niet eens mee.

Probleem is : hoe hou ik daar me op ? Da music is in my blood !

Shrek II (5/5)

Hier in de bioscoop kun je op dit moment een Shrek menu krijgen. Dit menu bestaat uit een cola in een Shrek beker, een bakje popcorn, en het beste van alles 2 Shrek oren ! Die Shrek oren kun je opzetten, en ik kan je verzekeren dat er heel wat Shreks wannabees rondlopen in Århus op dit moment. Shrek is een hit.

De vraag was of Shrek II het niveau kon halen van Shrek I. Nou dat is wat mij betreft 100% gelukt. De eerste 10 minuten zijn zo grappig dat de tranen mij over de wangen liepen van het lachen. Misschien zegt dat wat over mijn gevoel voor humor, maar ik was zeker niet de enige de schaterde van het lachen. De film heeft humor, heeft geniale parodien op o.a. the Matrix en Mission Impossible, en is een aaneenschakeling van verschillende sprookjes. Verder is het (computer) technisch prachtig gedaan.

Zie de film wel in de originele versie, de stemmen van Eddie Murphy, Mike Meyers, Antoni Banderas en John Cleese dragen voor een groot deel bij aan het succes van deze film.

5 sterren dus voor de man met de groene oren.

La Finestra di fronte (3/5)

Na een rij min of meer mainstream films, zag ik van de week in de onvolprezen Øst for Paradis artcinema : La Finestra di fronte, een italiaanse film. Het was al weer een tijdje geleden dat ik een italiaanse film zag.

Ik weet niet helemaal wat ik ervan vond. Ik vond hem wat langzaam, en misschien wat voor de hand liggend. Na 10 minuten weet je al hoe het allemaal in elkaar zit, en ik hou dan ook meer van films waar je als toeschouwer je hersenen moet gebruiken. Dus na het eerste kwartier had ik eigenlijk spijt dat ik hem was gaan zien. Maar na een half uur had de film me toch te pakken, en het verhaal zet je ook wel degelijk aan het denken.

Dus de film haalde 3 sterren, geen top10 film maar uiteindelijk ook zeker geen onaardige film. En het is weer eens wat anders dan een amerikaanse film.

Big Brother

Ik heb besloten dat ik u eens wat meer in de gaten ga houden. Want wat leest u eigenlijk hier op deze site ? Ik heb geen idee. Maar nu ga ik u volgen, en bijhouden wat het eigenlijk is wat u zoekt op deze site.

Ik ben ook eens gaan tellen : 522 keer heb ik onzin neergekrabbeld hier, en u heeft 1721 keer de moeite genomen om daar iets zinnigs over te zeggen. 1721 keer ! Ik ben u dankbaar.

Al die nummerfeitjes heb ik op een pagina gekwakt (leuk hoor dat WordPress):
de Aarhus live statistieken.

(Ja het regent hier vandaag)

De vla(g)

Mijn moeder had een pak voor me meegenomen toen ze hier was 2 weken geleden. Meer dan een pak kan ook bijna niet, want zo lang kun je het niet goed houden. Ik at er elke avond een klein schaaltje van, en dat vergde heel wat discipline. Ik deed er een week mee. Toen was het op.

Het toetjes assortiment hier in Denemarken is op zijn zachtst gezegd beperkt vergeleken met dat van Nederland. Yoghurt is er wel, in alle soorten en maten. Met 5% vet, 4% vet, 3% vet ga zo maar door. Maar de yoghurt is niet zo mild als de yoghurt in Nederland, en dingen als Verwenyoghurt kennen ze niet.

We hebben hier geen Medaillepudding met oranjesaus, geen Dubbelpudding, geen Bitterkoekjespudding, Karamelpudding met roomsaus, Chipolatapudding, Chocoladepudding , Dame Blanche toetje met chocoladesaus , Dubbelpudding vanille-aardbei met frambozensaus , Dubbelpudding vanille-chocolade met karamelsaus, Frambozenpudding met rode bessensaus , Griesmeelpudding met rode bessensaus, Slagroomtoetje met kersen-cranberrysaus of Vanillepudding met aardbeiensaus. Toetje van de maand ? Hebben we niet.
Vlatoetje karamel/room, vanille/chocolade en chocolade met opgeklopte slagroom ? Niks.
Chocolade vla, hopjes vla, frambozen vla, dubbelvla, vanille vla ? Noppes.

Nu kan ik daar (als is het moeilijk, en zit ik nu bijna te kwijlen terwijl ik dit schrijf) wel mee leven. Maar de dag dat ze hier Slagroomvla gaan verkopen gaat bij mij de vlag uit, en nodig ik iedereen uit voor een schaaltje van dit onovertroffen toetjesgenot. Want die vla mis is hier wél !

De 53ste keer is in Århus

Ongelovelijk, op de valreep, maar wat ben ik nu een blije eikelin. Ik had al mijn kontakten al gekontakt, maar geen resultaat. Geen van hen studeert op de Universiteit, en ik had iemand met een studentenkaart nodig. Ik had het eigenlijk al opgegeven, maar het weekendreddende mailtje rolde net binnen, er is iemand gevonden met een studentenkaart, en die iemand wil haar extra kaartje graag afstaan aan deze hopeloze groupie. Die iemand krijgt van mij een hele grote doos chocolade.

De 53ste keer is volgende week woensdag op de Universiteit van Århus.

Iemand een ijsje ?

Supergran

Ik heb op dit moment weer even een krant, maar vandaag lag ie niet in de bus. Dus ondanks het feit dat ik op tijd was opgestaan, zorgde het bellen naar de kranten klachten centrale (er zijn nog x wachtenden voor u) ervoor dat ik toch weer aan de late kant was. Mijn fiets-naar-mijn-werk-tempo lag dus iets hoger dan gemiddeld. Het grootste obstakel onderweg is een brug over het spoor, en een goede klimmer wordt ik nooit. Aan het begin van de brug kwam er van rechts een oudere dame op de fiets. Ze reed op een glimmende zwarte opoe fiets.

(Opoe fietsen zijn plotseling erg trendy in Denemarken. Een paar jaar geleden waren ze hier nog niet te krijgen, maar nu zijn ze in alle soorten en maten te koop).

Het was een opoe fiets met versnellingen. En ze had zo’n mooie rode fietshelm die als een lieveheersbeestje op haar grijze krullen zat. Ze draaide net voor mij het fietspad op, mijn stoplicht sprong op groen en ik fietste achter haar aan. Dat viel nog niet mee. Halverwege de berg had haar opoefiets al een flinke voorsprong op mijn Gazelle Medeo met 24 versnellingen. Ik schakelde en zette extra kracht, maar ik haalde haar niet in bergop. Bergaf gaf ik alles en haalde haar in bij het stoplicht. “Mooie fiets” zei ik tegen haar. Ze glimlachte, stapte op en was in no time weer uit het zicht verdwenen.

WordPress

Alles is over op WordPress. Er zijn nog een paar dingen die niet optimaal werken:

Als u bij een commentaar niet alle velden invult, wordt u vrij onbeschoft behandeld. Wordt zo spoedig mogelijk opgelost.

Niet alle links in het rechtermenu werken.

Er duikt een javascript fout op (van de oude pivot popup plaatjes).

Als er meer dingen niet werken hoor ik het graag.

Pivot -> WordPress

De afgelopen avonden werden gebruikt voor een blijkbaar onmogelijke taak : het converteren van Pivot naar WordPress. Het werd een nog grotere uitdaging omdat ik weinig tot geen PHP ervaring heb. Er bestaat geen Export programma in Pivot, en er bestaat geen “Import uw oude Pivot entries in WordPress” optie in WordPress. Maar toch wilde ik het, en dus zat er maar een ding op :  zelluf doen.

Waarom ik van blogtool verander ? Ach je wilt weer eens wat anders, en ik wilde graag een tool met een database in plaats van platte bestanden. Ik vond Pivot een prettige weblogtool, maar het is tijd voor iets nieuws. Waarom WordPress ? Omdat me dat wel een aardige tool leek. WordPress is gratis en heeft een aktief supportforum.  Er zullen vast vele andere mogelijkheden zijn, maar het is toevallig WordPress geworden.

Er ontbreken nog een paar kleine dingetjes maar het conversieprogramma is zo goed als af. Het heeft heel wat uren hoofdbrekens, grommen en hoofd-tegen-de-tafel-slaan-van-frustratie gekost, maar ik heb er weer een hoop (PHP) van geleerd.

U kunt gewoon blijven zitten waar u zit, want het adres blijft hetzelfde. Binnenkort wordt deze weblog gemaakt door Wordpress. Maar wat kan u dat eigenlijk schelen.

The Motorcycle Diaries (5/5)

The Motorcycle Diaries (official site) is gebaseerd op het dagboek van Che Guevara, leider van de Cubaanse revolutie. In de film volgens we Ernesto “Che” Guevara die samen met zijn vriend Alberto een motor reis gaat maken door een aantal zuidamerikaanse landen. Hoe verder de reis vordert hoe meer inzicht Che krijgt in hoe vele mensen leven in Zuid Amerika. Hij komt veel onrecht tegen, en langzamerhand gaat het op voor hem wat hij met zijn leven wil. De film heeft een ietwat langzame start, maar je wordt al snel meegetrokken op reis met deze 2 vrienden. De film bevat prachtige landschapsbeelden en mooi muziek.

Wie weet hoeveel goeds Che Guevara had kunnen uitrichten als de CIA zich hier eens een keer niet mee had bemoeit.

Mooie film, zien – 4 5 sterren.

Storytelling

We hebben het weer bijna gehad, de ?rhus feestweek is zo goed als voorbij. Het tema was Liefde, en ik kon de link niet altijd leggen, maar het leverde in ieder geval een hoop gratis koncerten op. Maar er zijn nu zoveel (vooral dronken) mensen in de stad, dat vele vaste bewoners altijd blij zijn als de drukte weer voorbij is. Ik dus ook. Tue West en Tina Dickow waren leuk.

Naast muziek waren er ook een hoop andere arrangementen, oa. lazen bekende deense schrijvers voor uit eigen werk, met als thema Liefde. We luisterden naar een speciaal voor deze feestweek geschreven verhaal van een schrijfster. Ik vond het verhaal erg langzaam op gang komen, en toen ik het eindelijk interessant begon te vinden was het abrupt afgelopen. De hele zaal snapte hier niets van, ik ook niet.

Maar het bleek storytelling te zijn. Storystelling gaat erom (geloof ik) dat je een verhaal goed kunt vertellen, het gaat niet om het verhaal maar om de manier van vertellen. Nu was ik al eens eerder naar een storytelling avond geweest, en met hetzelfde effekt. Het verhaal stopt gewoon ergens midden in het verhaal. Ik snap er niets van, en vind er dus ook niets aan.  Geef mij dan maar een goede film: The Motorcycle Diaries. Doet u mij nog maar een boel veel films met Gael Garc?a Bernal (waar was hij toen ik in Mexico was vorig jaar)! Later meer over deze film.