925 …

Zoveel mailtjes had ik opgespaard, in de 4 weken dat ik niet op mijn werk was. 10 ervan waren mailtjes die ik ook daadwerkelijk gelezen heb, de rest was spam en zooi. Inmiddels ben ik verhuisd naar een ander kantoor, een verdieping lager, en zit ik nu tussen mijn nieuwe kollega?s. Mijn direkte kollega en nieuwe kamergenoot, die ik een mailtje had gestuurd dat ik later kwam, is vandaag ziek, en dat zal hij de komende dagen nog wel blijven ook. Da?s mooi, want dan zal ik wel niet zo heel moe worden hier, en kan ik langzaam inkomen. Maar het is heel raar om mijn oude kantoor leeg te zien, zonder kollega?s, stil en koud.

Verder hoor ik net dat ik een prijs gewonnen heb met een van mijn Garbo foto?s. Koel ! De prijs is een Garbo t-shirt, en mijn foto op hun website. Garbo komt ook weer naar ?rhus dit jaar, en dus heb ik nu de volgende koncerten in het verschiet : Tina Dickow, Garbo, Tobias Trier, Swan Lee en Outlandish. En niet te vergeten tv-2 in London begin maart !
Geen slecht begin van het nieuwe jaar !

PS Degenen die op een kaart van mij wachten, dat kan wel een paar weken duren, maar ze zijn verstuurd !!

Welcome to Denmark

Zo zeg ik ben er, 02:10 uur ?s nachts. Was dit gepland ? Nee natuurlijk niet ! Ik zal zo eerst eens een mailtje sturen dat ik morgen iets later ga beginnen.

Het begon allemaal met een 20 minuten vertraging vanaf Schiphol. Toen ik eindelijk in het vliegtuig zat en naar beneden keek naar het nederlandse druilweer, had ik zoiets van, nou van mij mag er een goed pak sneeuw liggen in Denemarken, alles beter dan regen. Ik had het nog niet gezegd of we vlogen een sneeuwbui in (pas op met wat je wenst – is maar weer eens bewezen!). Op Copenhagen Airport lag een flink pak sneeuw, en ik was blij dat onze competente piloot toch zonder problemen wist te landen, ongeveer een uur te laat. Maar geen nood, want ik had 2 uur tussen landing en het volgende vliegtuig naar ?rhus, dus dat ging ik makkelijk halen.
In de vertrekhal gingen er al geruchten dat vluchten afgelast waren vanwege de sneeuw, en ik zag me al lekker naar een hotel gestuurd worden, en morgen te laat op kantoor komen, of helemaal niet zelfs. Maar nee, het vliegtuig naar ?rhus ging, en maar 10 minuten later dan het had moeten vertrekken, konden we het vliegtuig in. Hier sneeuwde het nog steeds bevroren pijpenstelen. Iedereen zat klaar in het vliegtuig, en nu kwam de melding dat er een rij vliegtuigen klaar stond om te vertrekken, en wij waren nummer 8 in de queueue. Dus dat ging nog wel even duren. Inmiddels sneeuwde het er lustig op los. Toen we eindelijk aan de beurt waren, kwam zo?n karretje het vliegtuig achteruit duwen, om vervolgens naar de startbaan te rijden. Dat ging niet echt. We gingen een paar keer stukjes heen en weer, maar er lag inmiddels zoveel sneeuw dat het vliegtuig min of meer ingesneeuwd was geraakt, en het karretje kreeg ons niet van de plek.

“Ja dit is de gezagvoerder, we wachten nu op de wagen met zand, en daarna gaat het karretje het nog een keer proberen”.

10 minuten later : “Het gaat niet lukken met het karretje, we wachten nu op een iets groter karretje met iets meer kracht. Maar aangezien alle andere vliegtuigen ook vast in de sneeuw zitten, is er een wachtrij voor dit karretje. Geniet u ondertussen even rustig van het uitzicht”. (Dat laatste zei hij niet, maar dat zat ik me te bedenken)

Na een kwartier kwam het megakarretje, en verdraaid, hij kreeg ons in beweging. De volgende stop was nu de ontijs procedure. Hier stond het vliegtuig aan het begin van de startbaan, en een vreemdsoortige brandweerauto heeft het hele vliegtuig volgespoten met (ik denk) antivries. Dit duurde wel even kan ik u vertellen.

De ontijser !

Na deze anti vries behandeling had ik zoiets van, jongens waarom proberen we het niet gewoon morgen nog een keer. Maar nee nu vertrokken we dus echt. De startbaan was redelijk schoon, en we stegen op, op weg naar ?rhus, en dat is maar 20 minuten. In die 20 minuten zat ik al te bedenken waarom ik morgen niet op mijn werk kon komen. Mogelijke opties : ik heb geen fiets met winterbanden, dussss, de bussen zijn ingesneeuwd dussss, enzovoort. Ik zag het al helemaal voor me. Die plannen vielen in duigen, toen ik eenmaal in Aarhus geland was, welgeteld 3 sneeuwvlokjes zag ik nog liggen, de rest was al weg, door de regen … Damn !

Gadverdamme

ik ben terug in Nederland. Het is hier koud en er ligt sneeuw, en ik heb de grootste mogelijke after-vakantiekater die je je kunt voorstellen. Ik krab wat aan de laatste muggebulten opgelopen in Mexico, heb inmiddels het stof uit mijn kleding gewassen en moet eraan denken de wc papiertjes niet langer in een prullenbak te gooien. Nu eerst mijn foto?s maar eens sorteren, misschien dat ik het daar weer een beetje warm van krijg. Morgenavond gaat de reis terug naar Denemarken, en woensdag gaat er weer gewerkt worden. En dat is helemaal niet leuk !

Playa del toeristen

Nu is het toch echt bijna afgelopen met de pret. Vandaag nog een laatste hangdag in Playa del Carmen, vanavond om 0.00 uur gaat ons vliegtuig. Playa del Carmen is ongeveer net zo erg als Benidorm, met alle mogelijke touristen die denken dat ze Mexico gezien hebben als ze hier 2 weken aan het strand hebben liggen bakken. Geen waardige afsluiting van onze reis, maar het kon niet anders.
Na het laatste bericht hebben we de ruines van Tikal nog bezocht. We waren daar al om 6 uur s morgens, en gelukkig maar. De ruines liggen midden in het bos, en op het vroege tijdstip hebben we daardoor heel veel dieren gezien. O.a. neusbeertjes, 2 soorten apen, een toekan en andere exotische vogels, en een vos. Erg de moeite waard. Wat ruines betreft waren we wat verzadigd, maar het leuke hier was dat ze houten trappen hadden gemaakt tussen de bomen, zodat ook hoogtevreespatienten zoals ik zelf deze keer op de top van de pyramide konden klimmen. En door de vroege ochtendmist over de toppen van de bomen kon je de toppen van de andere pyramides zien, heel erg mooi !

Na een lange reis (hele dag bussen) hebben we nieuwjaarsavond in Playa del Carmen gevierd. Nou ja gevierd, iedereen was zo moe van de reis dat het een erg tam feestje was. En tussen de toeristen was het ook niet zo bijzonder, er werd tot onze verbazing ook helemaal geen vuurwerk afgestoken hier. Vreemd. We zijn nog wel even de disco in geweest, maar na het aanschouwen van niet al te dunne meiden in te laag uitgesneden t-shirts, (slecht) dansend om aandacht bedelend op de bar, hadden we zoiets van – nou nee, en zijn maar gaan slapen.

Nu is er nog 8 uur tot we vertrekken, de laatste pesos zijn zojuist aan souvenirs uitgegeven en ik moet er niet aan denken dat ik woensdag al moet gaan werken.

Oh en natuurlijk GELUKKIG NIEUWJAAR allemaal !

Kys det nu, det satans liv
Grib det, fang det
F?r det er forbi …

PS Het is hier minstens 30 graden, in Aarhus is het op dit moment 0 graden, brrrr…

Flores

We zijn aangekomen in Flores. Gisteren werd de nacht doorgebracht in een jungle lodge bij de Rio Dulce, zonder al te veel spinnen gespuis, er zat alleen een hele grote vogelspin in de toilet. Vandaag een boottocht gemaakt over deze rivier, en helemaal tot de caraibische zee gevaren, met veel pelikanen, witte reigers en vele andere mooie vogels.

Morgen gaan we de laatste ruines bekijken, die van Tikal. En aangezien we al om 5 uur s morgens moeten ontbijten, ga ik nu maar slapen.

De dag erna wordt een hele lange dag met de bus terug naar Cancun. Ook daar vertrekken we om 5 uur s morgens. We hebben al afgesproken dat we onze laatste quetzals gaan opdrinken de avond ervoor, en gaan proberen een groot deel van de busreis te slapen. We komen op oudejaarsdag s avonds in Cancun aan, en das niet de slechtste plek om Oud & Nieuw te vieren !

Buenos Noches !

Saludos de Honduras

Het heeft even geduurd, maar de internetcafe?s liggen niet altijd praktisch dichtbij, en soms heb je wel wat beter te doen dan achter de computer zitten.

Op dit moment zit ik in Copan, Honduras. Een kort resume van de afgelopen dagen
Na een kanotocht op het spiegelgladde meer van Attitlan zijn we doorgereden naar het stadje Totonicapan (Guatamala). Hier hebben we kerstavond gevierd samen met lokale families. Deze familie doen mee in een projekt, waar ze toeristen thuis uitnodigen voor een overnachting, waar ze dan wat geld voor krijgen. Wij verbleven bij een familie met 4 kinderen, waarvan er 2 engels spraken, en dat was gezellig en leerzaam. Zo leer je zeker meer over hoe de mensen leven in Guatamala.
Daarna zijn we doorgereden naar Antigua, de oude hoofdstad van Guatemala. Hier hebben we kerstavond en eerste kerstdag doorgebracht. Nu heb ik een ontzettende hekel aan kerst en alles wat ermee te maken heeft, maar ik heb besloten vanaf nu elke kerst in Antigua te gaan doorbrengen. Op kerstavond lagen we op tijd in bed, maar werden om 0.00 uur opgeschrikt door een half uur oorverdovend en prachtig vuurwerk. Zo doen ze dat in Guatemala, vuurwerk op kerstavond !

Op eerste kerstdag zou er ?s avonds nog een processie zijn, en die gingen we even bekijken. Deze keer bestond de optocht uit een Maria en Jezus beeld op een gemotoriseerd karretje, en daar liepen wij nietsvermoedend achteraan. Het karretje reed langzaam door de straten van de stad, en na elke 50 meter werd er gestopt, er werd fantastisch vuurwerk afgestoken, het orkestje dat ook meeliep speelde een deuntje, en de hele menigte bewoog zich weer voort. Hier hebben we 3 uur achteraan gelopen, en we hebben marimba orkesten langs de klant zien staan, salsa muziek werd gespeeld, mannen hezen zich in een soort houten paard, bekleed met vuurwerk wat aan werd gestoken, en renden daar de straat mee door (tot groot vermaak van de jongeren). En op een bepaalde plek werden zelf kerstkado?s naar het publiek gegooid. Hier kwamen ballen van het dak, afwasteilen, groentezeven, niets was te gek. Dat moest je dan proberen te vangen. Natuurlijk vingen we wat, maar dat is doorgegeven aan de aanwezige kinderen. Mensen liepen met zakken snoep waar iedereen van mee mocht eten, kortom we gingen helemaal op in dit fantastische volksfeest, en baalden toen we dit moesten verlaten vanwege een eet afspraak met de rest van de groep. Ik geef toe dat het klimaat in Antigua zich wat beter leent voor dit soort dingen dan dat van Nederland.

Na Antigua (wat een aardige stad is, maar ik vond het wat tegenvallen) ging de reis naar Honduras. Eerst dwars door Guatemala city (de nieuwe hoofdstad met 12 miljoen inwoners, en ontzettend gevaarlijk voor toeristen) met de bus en daarna door naar Honduras. Hier hebben we vandaag de ruines van Copan bekeken, (een van de mooiste sites naar mijn mening) en nu hebben we een middag vrij. Copan is aardig, maar het heeft een iets te hoog hollandergehalte (hollandse cafe?s met broodjes gouda kaas bijv.) naar mijn mening. Het is maar een kort uitstapje naar Honduras, en morgen gaat de reis alweer terug naar Guatamala, waar we in een jungle lodge gaan overnachten aan de Rio Dulce (de zoete rivier). Na de verhalen over de spinnen die daar zitten (tarantula?s) verheug ik me daar niet bizonder op ! In ieder geval niet op de nacht …

Inmiddels is de kerst alweer voorbij, en er is nog maar een week te gaan. En da?s veel te kort, want de reis is veel te leuk, het weer veel te mooi, en de groep veel te gezellig !!

Van Mexico naar Guatamala

Zo nu heb ik net mijn paard geparkeerd, en nu heb ik even tijd voor een verhaaltje.

We zijn inmiddels in Guatamala aangeland en het is hier warm ! Echt genieten na het kou front van de laatste dagen. We hebben inmiddels gehoord dat de kou abnormaal was en dat het in Belize en Cancun ook 0 (!) graden is geweest.

Maar vanuit San Christobal ging de reis dus naar de grens van Mexico en daarna door naar Guatamala. De lokale bus heeft ons tot de Mexicaanse grens gebracht, waarna we met een amerikaanse auto verder werden gebracht door een stukje niemandsland, naar de grens van Guatamala. Nu was die auto al heel wat jaren oud, en in de rij voor de grens begon de motor te koken. Dus wij eruit en het laatste stukje lopen met de koffers tussen rijen auto?s, mensen met fietsen en alle mogelijke andere dingen door naar de grens. Vergelijk het met de drukte op de Albert Kuip op zaterdag. Maar we hebben ons er door heen kunnen werken, en aan de andere kant van de grens stond onze bus op ons te wachten.
Nu was het aan de andere kant van het hek niet minder druk, het was een gekkenhuis, zoals gezegd een Albert Kuip met kraampjes en duizenden mensen die kerstinkopen aan het doen waren. En daar moesten wij dus doorheen met onze bus. Dat heeft ongeveer 1,5 uur geduurd, en daarna konden we eindelijk op weg naar onze volgende bestemming : Chichicastenago in Guatamala. De bedoeling was om daar ?s middags aan te komen. Maar na een kilometer of 30 begon onze bus problemen te krijgen, er kon niet meer geschakeld worden ! Dus uren bij een benzine satation gestaan terwijl de chauffuer met hulp van wat lokale mensen de bus repareerde. Overigens waren de eerste 30 kilometer al onder politieescorte gereden, vanwege het risico voor overvallen onderweg. Wij namen dat maar met een korreltje zout, dat gevaar, nog wel. Ook hadden mensen ook al gezegd dat het niet verstandig was om in het donker naar Chichi te rijden. Maar aangezien het uren duurde die busreparatie zat er niets anders op. Inmiddels was naast ons een ander busjes met toeristen komen staan (o.a. duitsers en fransen), en die waren zojuist overvallen (al het geld weg) op het stuk wat wij net hadden gereden. Nu werd het toch minder leuk allemaal, en niemand keek uit naar de rit door het donker naar Chichi. maar ook hier reed de politie mee, en eindelijk om 20.00 waren we in Chichi, en konden we ontspannen.

In Chichi hadden we ontzettend geluk. Een keer per jaar wordt daar namelijk een grote processie gehouden (uit de kerk) waar alle kerkbeelden op een soort draagbaar worden gezet, en door het hele dorp worden gedragen. Alles versierd met bloemen en veren in alle mogelijke kleuren, mannen met maskers en mooie kleding, niemand van ons had ooit zoiets moois gezien, en de vervelende reis van de dag ervoor waren we snel vergeten. (Foto?s komen als ik weer thuis ben)

Gisteren zijn we door gereden naar het meer van Attillan (met een bus met een werkende versnelling, die elke keer als ie moest schakelen de motor uit moest zetten – schakelen en weer starten – dat ging langzaam maar we kwamen vooruit). Gisternacht eindelijk lekker geslapen (niet koud!) en vandaag een hele leuke dag gehad. Eerst een wandeltocht naar een dorpje waar alle vrouwen nog in hun prachtige klederdracht lopen. En daarna zijn Geraldo (Gerard een reisgenoot) en ik een tocht op het paard gaan doen. Ook dat was onvergetelijk. Nu gaan we zo naar spaanse les, omdat we morgen bij lokale families gaan overnachten, en die spreken geen woord engels. Al moet ik zeggen dat we met ons huis tuin en keuken spaans een eind komen.

Het is nu al de beste, mooiste en spannendste vakantie die ik ooit heb meegemaakt. En er zijn nog 2 weken te gaan!

(PS het is hier 7 uur vroeger, mocht iemand zich over de tijdstippen verwonderen)

Kkkkoud ….

Stel je voor je gaat naar Mexico op vakantie. Pak je dan je thermo ondergoed ja of nee ? Het antwoord is ja ! Ik heb het zelfs nog in mijn handen gehad, maar dacht, nee, dit gaat te ver, ik ga notabene naar Mexico. Op dit moment gaat er een koud front over San Christobal en het is hier berekoud (als je geen winterkleren bij je hebt) en bewolkt. Veel mexicanen lopen met handschoenen, en we drinken warme chocomel ipv. tequillas ! Het hotel heeft geen verwarming, en dat betekent 6 graden op de slaapkamers s nachts (gemeten met thermometer). Iedereen loopt te kleumen na de warme dagen eerder deze week.

Morgen gaan we hopelijk naar warmere temperaturen. Om 6.00 vertrekken we naar Guatamala waar we smiddags om 17.30 aankomen in Chichicastengo (geloof ik).

Vandaag hebben we indianen bezocht, wat echt heel erg leuk en interessant was. Maar ik (en mijn reisgenoten) kijken uit naar warmte, en over straat kunnen zonder jas, fleecetrui, drie lagen t-shirts en een sjaal.

Nog even over de tequilla, ik ben absoluut geen alcohol liefhebber, maar tequilla sunrise is nu al mijn favoriete drankje !

Opmerkelijk in Mexico : je mag het wc papier niet door de wc spoelen maar moet het in het prullenbakje ernaast gooien. Ze eten pannekoekjes als ontbijt (lekker!). Er rijden veel VW kevers rond. Ik heb nog nooit zoveel kerstversiering en verlichting gezien ! Kerst gaat hier een heel groot feest worden met vuurwerk en ik weet niet wat.

Nu wil de internetcafe jongen naar huis, dus ik moet stoppen, meer vanuit een hopelijk warm Guatamala.

San Christobal de las Casas

Het is in ieder geval de plaats met de mooiste naam tot nu toe. Inmiddels zitten de eerste dagen er op en hebben we vooral een hoop piramides gezien. Dat klinkt misschien saai, maar aangezien de piramides allemaal verschillend zijn, en vooral verschillend liggen (een o.a. in de jungle) is het erg interessant allemaal. Het weer is tot nu toe lekker warm geweest tot gisterennacht. Daar begon het te regenen, wat ervoor zorgde dat de Aqua Azul, de waterval die eigenlijk azuurblauw had moeten zijn, bruin was door de grote hoeveelheid water die er vannacht en vandaag is gevallen. Wel was de waterval nu drie keer zo wild als normaal, wat hem een stuk indrukwekkender maakte. We hebben vandaag veel gereden, dus die regen was niet zo erg.

Inmiddels zitten we op 2100 meter, en het is hier koud als de zon onder is. Sjaal en fleecetrui zijn onontbeerlijk, en een groot verschil met het warme laagland. Morgen gaan we een boottocht maken, en indianendorpen bezoeken.

Aangezien we op indeling slapen, wisselen we bij wie we op de kamer slapen. Vannacht en de komende 2 nachten is het mijn beurt om op de kamer te slapen bij iemand die we inmiddels de snurkkoningin gedoopt hebben. Dus net hebben we de stad afgestruind naar oordopje, en gevonden ook nog !  Het is verbazngswekkend hoever je komt met het boekje Hoe & Wat in het Spaans en gebarentaal. Ben benieuwd hoe het weer in NL is !

Zend meer geld

Even een heel kort berichtje. Het is hier echt erg lekker weer, na het grijze weer in NL en DK. Dagtemperatuur 25-27 graden met een beetje bewolking, wat het alleen maar aangenamer maakt. Ook hebben we vandaag al (dat is binnen 48 uur – een record) op onze donder gehad dat we teveel herrie maken en teveel, te lang en vooral te hard lachen. Dat krijg je als je een Fries, een Belg en een halve hollandse Deen bij elkaar zet. Een explosieve kombinatie !

Ik dacht dat de kerst verlichting in Aarhus overdreven was, nou hier is het nog 10 keer erger. De kerstmuziek schalt hier via luidsprekers door alle straten, er is niet aan te ontkomen,  en ik heb nog nooit zoveel kerstverlichting bij elkaar gezien. Een gekke kombinatie met de 27 graden buiten, en helemaal om een kerstman in vol ornaat door de straten te zien lopen.

Wij vermaken ons hier dus prima. Buenos Noches !

Hasta la vista

Ik dacht ik ga nog even een mooi afscheidspostje tikken vandaag, maar het kwam er niet van. Dus bij deze : morgen vertrek ik vanuit Amsterdam naar Mexico, om daar 3 weken rond te banjeren in ja Mexico, Guatamala en Honduras. Past u ondertussen goed op u zelf, prettige kerst en gelukkig nieuwjaar, en pas op met vuurwerk.

Het is niet ondenkbaar dat hier af en toe nog een postje verschijnt vanuit het warme midden Amerika, maar ik beloof nix. Het ga? u goed !

Under Byen – Onder de stad

Een Under Byen koncert is als een zeepbel. Iedereen houdt zijn adem in en hoopt dat de zeepbel niet uit elkaar klapt. Ik ken geen andere zangeressen die zo voorzichtig zingen als Henriette Sennewald. Af en toe ben je bang dat ze uitelkaar spat, zo breekbaar lijkt ze. Ze komen naar Groningen in januari, en als ik jullie was zou ik ze daar maar eens gaan bekijken. Ze zingen wel in het deens, maar er is toch niemand die kan verstaan wat ze zingen, dus dat maakt niets uit.

Under Byen 
Henriette Sennewald – Under Byen

Verder zijn ze vreemd op het podium. Het lijkt net of ze allemaal in trance raken als ze beginnen te spelen, en ze zeggen helemaal niets tegen het publiek. Behalve aan het eind natuurlijk, waar ze het publiek bedanken. En vanavond gaf het feit dat ze in hun thuisstad speelden iets ekstra. De band bestaat uit 8 personen, en heeft een vreemde setup. Er is geen guitarist bij, wel 2 drummers, een viool- en cellospeler, bassist, synthesizer en pianist. Tussendoor wordt er ook nog op zaag en accordeon gespeeld. Er zijn geen meezingliedjes hier, maar het is een belevenis. En waar zie je nog engelen op het podium nowadays.

Meer Under Byen hier.

Under Byen

Farvel

Gek gevoel. Het is mijn laatste dag vandaag in mijn huidige baan. Als ik terugkom van vakantie in januari, verhuis ik naar een andere afdeling, met andere collega?s en ander werk. Een paar collega?s blijven hangen tot 31. januari, maar een deel zie ik niet meer na vandaag. De helft daarvan ben ik niet rouwig om, de andere helft (waarvan de meeste gelukkig alweer een baan hebben) zal ik wel een beetje missen. Overigens heeft de directeur van mijn nieuwe afdeling net uitgelegd waarom ook hij 2 dagen geleden onverwacht (voor ons) ontslagen is. Nu is er beloofd dat er in 2004 geen verdere ontslagen zullen vallen. Ik ga er toch alles aan doen om een andere baan te vinden in 2004. Dat is goed voornemen nr. 1 voor volgend jaar.

GrijsdraaiLijstje 2003

Er zijn lijstjes in omloop met favoriete top 10?s. Bob is er mee begonnen – zie daar voor spelregels. Ik ben bang dat ik buiten meededinging mee moet doen, want ik ben, zoals al eerder gezegd vaak erg langzaam met het ontdekken van muziek. Het lijst wat ik hier nu neer zet zou best wel eens een 2002 lijstje kunnen zijn, maar het zijn toch echt de platen die ik in 2003 grijsgedraaid heb (zegt mijn winamp statistiek, en die liegt nooit)


01. TV-2 – Backstage i L?kken
02. Tina Dickow – Poetess Play
03. Garbo – Regrets
04. Outlandish – Gritty
05. Suede – Electricity
06. Coldplay – God put a smile upon your face
07. Kashmir – Surfing the warm industry
08. In-Grid – Tu es foutu
09. Superheroes – Someone else
10. Outkast – Hey ya

Bus

In de bussen hier in ?rhus heb je 2 stoelen aan de ene kant en ??n stoel aan de andere kant. De kant met een stoel is populair. Velen wisselen zelfs van plek als er een stoel aan die kant vrij komt. En toegegeven, ik heb ook een voorkeur voor de kant met 1 stoel. Waarom willen mensen toch altijd aan die kant zitten waar er maar 1 stoel is ? Zou dat iets met instinct te maken hebben, of zijn we contactschuw aan het worden met z?n allen.

Duplex

Vandaag was het dan eindelijk zover, de beloofde sneakpreview. Ze hebben hier zo?n pasje bij de bioscoop, en daar registreren ze welke films je gezien hebt. Als meer dan 12 films per jaar ziet (eitje) wordt je zogenaamd VIP lid. Op de bijbehorende homepage kun je daarna de films een cijfer geven. Als VIP lid kreeg je tot nu toe een paar dubbeltjes korting op een cola. Tot nu toe, want eindelijk kregen “speciaal geselekteerde” VIP leden nu de kans om gratis naar een prescreening te komen. Bij een prescreening krijg je een nog niet in de bioscoop draaiende film te zien, en daarna moet je een enqueteformulier invullen om de film te beoordelen. Wat ze daar dan mee gaan doen, geen idee. Maar het woord gratis werkt als een magneet op mij (ik ben hollander) dus ik melde me meteen, VIP als ik ben.

Maar goed, je zou denken dat ze met het registeren van welke films je ziet, een inschatting zouden moeten kunnen maken over wat voor soort films een persoon leuk vind. Dus ik was helemaal klaar voor een zorgvuldig geselekteerde kwaliteitsfilm, het liefst een deense want dan kan er niet echt wat fout gaan. Verbaast (teleurgesteld, geirriteerd) was ik, want de film bleek de ontzettende wannabe-leuk-maar-absoluut-niet-leuke film Duplex. Met Ben Stiller(gadver) en Drew Barrymore (echt niet), geregisseerd door Not Funny De Vito. There?s Someting about Mary vond ik al erg, en dit was op hetzelfde niveau, flauwe grappen, voorspelbare handelingen. Saai en verspilde tijd, maar ja het was gratis.

Het leuke van kerst

zijn de kerstkaarten. Niet die online elektronische internetdingen, maar papieren kaarten met een echte postzegel erop. In Nederland gesponsord door goedkope kerstzegels, wat resulteert in overbelasting van alle postbodes. Maar in Denemarken is deze hype helaas nooit op gang gekomen. Je kunt hier wel kerstkaarten kopen, en ze worden ook wel verstuurd, maar het verzenden van echte kaarten naar jan en alleman gebeurt hier niet. Daar zullen ze wel te nuchter voor zijn de Denen. Vorig jaar stuurde ik een kaart naar een van mijn deense vrienden en kreeg een mailtje(!) terug. “Jeetje een echte kerstkaart, wat een eer, nou dank je wel hoor”. Ja hallo sukkel, je had er op zijn minst eentje kunnen terugsturen !

Er zijn ook mensen waar ik alleen rond de kerst wat van hoor. Een van hen is Olli, een penvriend waar ik denk ik al 10 jaar kerstkaarten mee uitwissel. We zijn ooit als (papier)penvrienden begonnen (voor de e-mail tijd), dat is over gegaan in e-mail 1 keer per jaar om de adressen te kontroleren. En dan sturen we allebei een kaart. Raar kontakt kan je toch hebben. We hebben ons weer voorgenomen, net als de vorige 9 jaar, om elkaar nu meer te gaan schrijven. ?t Zal mij benieuwen.


Op mijn “Krijgt een kerstkaart uit Mexico” lijstje staan op dit moment 13 namen. 10 Nederlanders, 1 deen, een fin en een canadees. Wil je er nog bij op het lijstje, gooi dan je naam en adres in de mail-o-matic. Voorwaarde is wel dat je een kaart terugstuurt!

Kom dan

Ik heb gegeten, opgeruimd, en mijn surprise is zelfs al half af, wat op zich al een prestatie is. Dus nu zit ik op de bank en ben er helemaal klaar voor. Ik heb al pen en papier gepakt, ben sterk geweest en ben niet de bioscoop ingevlucht vanavond. Er is ook niets op tv dus dat kan me ook niet afleiden. Maar het wil maar niet komen, ik heb al verschillende poppetjes op het papier getekent, een kop thee gezet en nu zit ik hier te wachten. Hoe langer het duurt hoe meer bezorgd ik wordt. Morgen moet ik nl. naar een film sneakpreview, en donderdag naar een koncert met fantastische Under Byen. Dus dan komt er helemaal niets meer van. Vrijdag is het te laat, want dan ben ik onderweg naar Nederland. Maar wat is sinterklaas (een week later dan de rest van Nederland) zonder last minute gedichtenstress.  Toch maar wachten en ze vrijdag op het vliegveld schrijven dan ?

Kashmir (Danish Music VI)

Kashmir


Misschien niet helemaal toevallig, dat de rocketbrothers hier plotseling opduiken. Kashmir is ongelovelijk populair in Denemarken. Dat zijn ze al jaren, alleen ik was gewoon langzaam. En ik ben nog steeds niet verder gekomen dan Zitilites, moet ik eerlijk toegeven. Ik had tot nu toe alleen wat koncerten op tv gezien, en daar vond ik het gewoon herrie. Ik kon me niet voorstellen dat dat iets voor mij was. Toch Zitilites in de cd speler gepropt, en van verbazing van mijn stoel gevallen omdat deze cd juist hele rustige nummers bevat ! Toch The Good life ook maar een kans geven binnenkort. Dit album heeft een hele collectie prijzen gewonnen in Denemarken toen het uitkwam in DK in 1999.

Kashmir heeft ook een mooie website waar je de verschillende cd?s bijna in hun geheel kan beluisteren (Real Audio). En inmiddels is er ook een aardige fansite opgedoken : Kashmir lounge


Ook is er zojuist een documentaire film uit gekomen, Rocketbrothers geheten, en deze draait op dit moment hier in de bioscoop. Voor de Kashmir fans buiten Denemarken, is het te hopen dat deze film ooit op DVD uit gaat komen, maar daar ben ik bijna zeker van.

Mocht je in de buurt van DK zijn, de 13e spelen ze een gigantisch koncert in ?rhus, en de 27 ste in Copenhagen. (december that is)

Kerst in ?rhus

Kerst in ?rhus is:


– elk weekend minstens een 15 cm dikke stapel kerstfolders in de brievenbus
– een overdreven hoeveelheid kerstverlichting in de winkelstraten
– heel veel mensen (zowel kinderen als volwassenen) met kerstmannemutsen op straat
– Gl?gg dat overal te koop en te ruiken is, de deense versie van Gl?hwein, met amandelen en rozijnen erin
– de winkels elke dag open tot 20.00 uur, ook op zondag. Arm winkelpersoneel.
– “Grote ruildag” op de 27ste december, alweer arm winkelpersoneel.
– op in ieder geval 3 nationale zenders een kerstverhaal, in 24 delen, elke dag een aflevering van een half uur. Net zoals de adventskalenders waar je elke dag een vakje van open mag maken.
– Nu we het toch over adventskalenders hebben : adventskalenders, waar kinderen elke dag een klein kadootje krijgen
– Ongelovelijk veel aanbiedingen met de tekst : een ideaal adventskalenderkadootje, ook voor dure dingen
– teveel kerstmuziek op de radio
– het kopen van kerstkado?s van in ieder geval meer den 100 gulden per stuk, voor (letop) al je familieleden
– reden genoeg om akuut drie weken naar het buitenland te reizen